neutralisation
اسم — خنثیسازی (1)
فرآیند خنثی کردن شیمیایی یا بیاثر کردن چیزی، به خصوص با افزودن مادهای برای مقابله با اسیدیته یا قلیائیت.
The process of making something chemically neutral or ineffective, especially by adding a substance to counteract acidity or alkalinity.
«خنثیسازی نشت اسید از آسیب بیشتر جلوگیری کرد.»
“The neutralisation of the acid spill prevented further damage.”
«آهک اغلب برای خنثیسازی خاکهای اسیدی استفاده میشود.»
“Lime is often used for the neutralisation of acidic soils.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. میتواند در معنای گستردهتر برای هر عملی که با دیگری مخالفت میکند، استفاده شود، اما در فرآیندهای شیمیایی به خنثی کردن اثر اشاره دارد. کمتر از 'neutralisation' خاص است.
Formal. Can be used in a broader sense for any action that opposes another, but applies to chemical processes when referring to neutralizing an effect. Less specific than 'neutralisation'.
اسم — خنثیسازی (2)
عمل بیاثر کردن یک نیرو یا تهدید.
The act of rendering a force or threat ineffective.
«خنثیسازی سریع پدافند هوایی دشمن حیاتی بود.»
“The rapid neutralisation of the enemy's air defense was crucial.”
«نیروهای امنیتی به دنبال خنثیسازی گروه تروریستی بودند.»
“Security forces aimed for the neutralisation of the terrorist group.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به ناتوان کردن چیزی از عملکرد یا اقدام اشاره دارد. هنگام صحبت از تهدید یا سیستم قابل تعویض است، مثلاً 'از کار انداختن دفاع دشمن'.
Formal. Refers to making something unable to function or act. Interchangeable when talking about a threat or system, e.g., 'disabling an enemy's defenses'.
رسمی/حقوقی. به معنای باطل کردن یا بیاثر کردن چیزی از نظر قانونی یا رسمی است. برای مفاهیم انتزاعی مانند قوانین یا توافقات استفاده میشود، نه معمولاً برای تهدیدات فیزیکی.
Formal/legal. Implies making something legally or officially void or without effect. Can be used for abstract concepts like laws or agreements, not typically physical threats.