obligated
صفت — مجبور
مجبور بودن به انجام کاری به علت مسئولیت اخلاقی یا قانونی.
Being morally or legally bound to do something.
«او احساس میکرد که باید به دوستش کمک کند.»
“She felt obligated to help her friend.”
«آنها طبق قانون موظف به پرداخت مالیات بودند.»
“They were obligated by law to pay the taxes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در اشاره به وظایف قانونی یا اخلاقی جایگزین obligated است، مثلاً bound by contract. برای معنای فیزیکی استفاده نمیشود.
Formal. Used interchangeably with 'obligated' when referring to legal or moral duties, e.g., 'bound by contract.' Not used for physical binding.
متداول. میتواند جایگزین obligated برای تأکید بر ضرورت باشد ولی obligated بیشتر بر وظایف اخلاقی یا قانونی تأکید دارد.
Common. Can replace 'obligated' when emphasizing necessity, but 'obligated' stresses moral or legal duties more.