verb (فعل)commonpast (گذشته): occurredpast participle (مفعولی): occurred-ing (حال): occurring3rd (سوم): occurs
فعل — رخ داد
رخ داداتفاق افتاد
گذشته فعل occur به معنی رخ دادن یا اتفاق افتادن.
Past tense of 'occur'; to happen or take place.
«حادثه نیمهشب اتفاق افتاد.»
“The accident occurred at midnight.”
«چندین مشکل در طول آزمایش رخ داد.»
“Several problems occurred during the experiment.”
تفاوت با واژههای مشابه
happened— اتفاق افتاد
خیلی رایج. هممعنی مستقیم occurred است و در بیشتر مواقع قابل جایگزینی.
Very common. Direct synonym for occurred; interchangeable in most contexts referring to events.