اسم — عجیب بودن
ویژگی یا حالتی که چیزی را غیرعادی یا عجیب نشان میدهد.
The quality or state of being strange or unusual.
«عجیب بودن رفتار او همه را متعجب کرد.»
“The oddness of his behavior surprised everyone.”
«مردم غیرمعمول بودن رنگهای نقاشی را دیدند.»
“People noticed the oddness in the painting's colors.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای اشاره به غیرمعمول بودن چیزی، معمولا در بحثهای انتزاعی به جای oddness استفاده میشود.
Formal. Refers to how unusual something is, often in contexts discussing characteristics; can replace 'oddness' in abstract contexts.
رسمی/ادبی. بر ویژگیهای خاص یا عجیب تاکید دارد؛ زمانی که ویژگیهای غیرمعمول برجسته باشند جایگزین oddness میشود.
Formal/literary. Emphasizes unique or unusual characteristics; can replace 'oddness' when stressing distinctive odd traits.