noun (اسم)technical
اسم — روغنکاری
روغنکاری
عمل یا فرآیند روغنکاری دستگاه یا سطح برای کاهش اصطکاک یا حفظ روانکاری.
The process of applying oil to a machine or surface to reduce friction or maintain lubrication.
«روغنکاری منظم باعث کارکرد روان موتور میشود.»
“Regular oiling keeps the engine running smoothly.”
«روغنکشی دندهها از خراب شدن زودهنگام آنها جلوگیری میکند.»
“Oiling the gears prevents them from wearing out fast.”
تفاوت با واژههای مشابه
lubrication— روانکاری
فنی. اغلب در زمینههای مکانیکی به جای روغنکاری استفاده میشود.
Technical. Often used interchangeably with oiling in mechanical contexts.