onslaught
on·slaught/ˈɒn.slɔːt/
noun (اسم)commonplural (جمع): onslaughts
اسم — حمله شدید
حمله شدیدتهاجم
حملهای شدید یا مخرب، به ویژه در جنگ یا درگیری.
A fierce or destructive attack, especially in battle or conflict.
«ارتش در سپیدهدم حملهای شدید آغاز کرد.»
“The army launched an onslaught at dawn.”
«شهر در برابر تهاجم دشمن مقاومت کرد.»
“The city withstood the enemy's onslaught.”
تفاوت با واژههای مشابه
assault— حمله
رایج. حملهای خشونتآمیز؛ در بسیاری موارد معادل onslaught است.
Common. A violent attack; closely synonymous with onslaught in many contexts.