noun (اسم)commonplural (جمع): oppositions
اسم — مخالفها
مخالفهامقاومتها
عمل مخالفت یا مقاومت در برابر چیزی؛ دشمنان یا رقباء.
The action of opposing or resisting something; enemies or competitors.
«مخالفت شدیدی با طرح وجود دارد.»
“There is strong opposition to the plan.”
«او با مخالفت رقبایش روبرو شد.»
“He faced opposition from his rivals.”
تفاوت با واژههای مشابه
resistance— مقاومت
رایج. ‘مخالف’ شامل رقبای سیاسی یا دشمنان است؛ ‘مقاومت’ نوعی مقاومت کلی است.
Common. ‘Opposition’ includes competitors or political enemies; ‘resistance’ is more general defiance.