orbital
صفت — مداری
مرتبط با مسیر حرکت یک جسم به دور جسم دیگر، بهویژه در فضا.
Relating to the path of one object around another, especially in space.
«ماهواره مسیری مداری به دور زمین دارد.»
“The satellite follows an orbital path around Earth.”
«مکانیک مداری شاخهای از فیزیک است.»
“Orbital mechanics is a branch of physics.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. درباره حرکت دایرهای است و در زمینه علمی درباره مدارها قابل تعویض است.
Formal/technical. Refers broadly to circular movement, interchangeable in scientific contexts about orbits.
متضادها
اسم — مدار (شیمی)
ساختاری (در شیمی یا فیزیک) که مکان احتمالی الکترونها به دور اتم را نشان میدهد.
A structure (especially in chemistry or physics) describing electrons' probable locations around an atom.
«اوربیتالهای الکترون پیوندهای شیمیایی را تعیین میکنند.»
“Electron orbitals determine chemical bonds.”
«اوربیتال s به شکل کروی است.»
“The s orbital is spherical in shape.”