verb (فعل)commonpast (گذشته): outscoredpast participle (مفعولی): outscored-ing (حال): outscoring3rd (سوم): outscores
فعل — بیشتر امتیاز گرفتن
بیشتر امتیاز گرفتنبرنده شدن با امتیاز بالاتر
کسب امتیاز بیشتر از حریف در یک بازی یا مسابقه.
To achieve a higher score than an opponent in a game or competition.
«تیم ما ده امتیاز بیشتر از رقبایش گرفت.»
“Our team outscored the rivals by ten points.”
«او در آزمون از همه رقبایش امتیاز بالاتری گرفت.»
“She outscored all competitors in the test.”
تفاوت با واژههای مشابه
beat— شکست دادن
رایج. شکست دادن کسی در رقابت معمولاً با امتیاز بیشتر.
Common. To defeat someone in competition, often by scoring more.