verb (فعل)commonpast (گذشته): outranpast participle (مفعولی): outran-ing (حال): outrunning3rd (سوم): outruns
فعل — از پا در آوردن
از پا در آوردنجلو زدنفرار کردن
فاصله یا سرعت بیشتری در دویدن نسبت به کسی دیگر داشتن؛ با دویدن فرار کردن.
To run faster or farther than someone else; to escape by running.
«او به راحتی میتوانست از همه همکلاسیهایش سریعتر بدود.»
“He could easily outrun all his classmates.”
«دزد از پلیس فرار کرد.»
“The thief outran the police.”
تفاوت با واژههای مشابه
escape— فرار کردن
رایج. وقتی معنی جلو زدن و فرار کردن دارد قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when outrun means successfully getting away by speed.