outsider
اسم — غریبه
فردی که عضو یک گروه، سازمان یا مکان خاص نیست و به آن تعلق ندارد.
A person who does not belong to a particular group, organization, or place.
«او همیشه احساس میکرد در خانواده یک غریبه است.»
“He always felt like an outsider in the family.”
«روستاییان به غریبهها بیاعتماد بودند.»
“The village distrusted outsiders.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای فردی ناشناخته یا متعلق نبودن، به خصوص در مورد یک مکان، با 'outsider' قابل تعویض است. «غریبه در شهر» درست است، اما برای یک گروه کمتر رایج است. «بیگانه با گروه» رایجتر است.
Common. Interchangeable with 'outsider' in the sense of someone unknown or not belonging, especially to a place. 'A stranger in town' works, but less common for a group. 'Outsider to the group' is more common.
رایج. به طور خاص به کسی از کشور دیگر اشاره دارد، نه صرفاً خارج از یک گروه. «خارجی در کشوری جدید» درست است، اما «خارجی در باشگاه ما» خیر، مگر اینکه واقعاً از کشور دیگری باشد.
Common. Refers specifically to someone from another country, not just outside a group. 'A foreigner in a new country' works, but not 'a foreigner in our club' unless they are literally from another country.