verb (فعل)commonpast (گذشته): outsmartedpast participle (مفعولی): outsmarted-ing (حال): outsmarting3rd (سوم): outsmarts
فعل — زیرکتر بود
زیرکتر بودباهوشتر بود
گذشته outsmart؛ با زیرکی بر کسی غلبه کردن یا برتری گرفتن.
Past tense of outsmart; to defeat or get the better of by cleverness.
«او در بازی با زیرکی بر رقبایش غلبه کرد.»
“She outsmarted her opponents in the game.”
«آنها توسط دزد زیرک شکست خوردند.»
“They were outsmarted by the clever thief.”
تفاوت با واژههای مشابه
outwit— باهوشتر بودن
رایج. معنای مشابه، اغلب در موقعیتهای هوشمندانه یا حیلهگرانه.
Common. Similar meaning, often used in clever or tricky contexts.