noun (اسم)formal
اسم — برقراری صلح
برقراری صلح
فرایند برقرار کردن صلح و حل اختلافات.
The process of bringing about peace and resolving conflict.
«برقراری صلح به همکاری همه طرفها نیاز دارد.»
“Peacemaking requires cooperation from all parties.”
«کنفرانس بر تلاشهای برقراری صلح متمرکز بود.»
“The conference focused on peacemaking efforts.”