noun (اسم)commonplural (جمع): pinnacles
اسم — قله
قلهنوک تیزاوج
بالاترین یا نهایت نقطه، مثل بالاترین موفقیت؛ همچنین نوک تیز کوه یا صخره بلند.
The highest or culminating point, as of success or achievement; also a high pointed rock or mountain peak.
«ظهر به بالاترین نوک کوه رسیدند.»
“They reached the pinnacle of the mountain at noon.”
«شغل او با آن جایزه به اوج رسید.»
“Her career reached its pinnacle with that award.”
تفاوت با واژههای مشابه
peak— قله
رایج. هنگامی که به بالاترین نقطه اشاره دارد قابل تعویض است، خصوصاً برای کوه یا موفقیت.
Common. Can replace 'pinnacle' when meaning highest point, especially for mountains or achievements.
apex— فراز
رسمی/ادبی. هممعنی بالاترین نقطه، اغلب به معانی انتزاعی.
Formal/literary. Synonym for the highest point, often in abstract senses.