pinnacle
اسم — اوج
بلندترین یا موفقترین نقطه یا سطح در یک زمینه، بهخصوص در دستاورد یا رشد.
The highest or most successful point or level of something, especially in achievement or development.
«بردن جایزه نوبل اوج دوران حرفهای او بود.»
“Winning the Nobel Prize was the pinnacle of her career.”
«قله ساختمان نمایی خیرهکننده از شهر ارائه میدهد.»
“The building’s pinnacle offers a stunning view of the city.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در اشاره به اوج چیزی مثل شغل یا دستاورد قابل جایگزینی است.
Common. Interchangeable when referring to the highest point of something, like a career or achievement.
رسمی. در متون رسمی برای توصیف بالاترین نقطه یا اوج چیزی استفاده میشود.
Formal. Used in formal contexts to describe the highest point or culmination of something.
رسمی/ادبی. اشاره به بالاترین نقطه، معمولاً به صورت استعاری برای موفقیت یا دستاورد دارد.
Formal/literary. Refers to the highest point, often metaphorically for success or achievement.