plausibility
plau·si·bil·i·ty/ˌplɔːzɪˈbɪləti/
plausibleseemingly reasonable or probable-itystate or quality
noun (اسم)formal
اسم — محتمل بودن
محتمل بودنقابل قبول بودن
ویژگی به نظر رسیدن معقول یا محتمل بودن؛ قابلقبول بودن.
The quality of seeming reasonable or probable; credibility.
«داستان از نظر منطقی قابل قبول نبود.»
“The story lacked plausibility.”
«او معقول بودن بهانهاش را زیر سؤال برد.»
“She questioned the plausibility of his excuse.”
تفاوت با واژههای مشابه
credibility— قابلیت اطمینان
رایج. به قابل باور بودن اشاره دارد، معمولاً در زمینه اظهارات یا استدلالها.
Common. Refers to believability, often in context of statements or arguments.