platitudes
plat·i·tude/ˈplætɪˌtjuːd/
plat-flat-itudestate or condition
noun (اسم)commonplural (جمع): platitudes
اسم — کلیشه
کلیشهعبارت تکراریسخن پیش پا افتاده
اظهار نظر سطحی و کلیشهای که تکراری و فاقد عمق یا نوآوری است.
A trite, dull, or overused remark or statement, especially one that is meant to be meaningful or insightful but lacks originality or depth.
«سخنرانی او پر از کلیشههای خستهکننده بود که مخاطبان را کلافه کرد.»
“His speech was full of tired platitudes that bored the audience.”
«در تلاش برای دلجویی از کسی از کلیشهها پرهیز کن و صادق باش.»
“Avoid using platitudes when trying to comfort someone; be sincere instead.”
تفاوت با واژههای مشابه
truism— حقیقت بدیهی
رسمی. به جملاتی اشاره دارد که بدیهی اما کمجذاب هستند و در زمینههای فکری استفاده میشود.
Formal. Refers to statements that are obviously true but uninteresting, similar to platitude but often used in intellectual contexts.