plunder
فعل — غارت کردن
سرقت با زور، به ویژه در زمان جنگ یا وضعیتهای آشفته.
To steal goods by force, especially during wartime or chaotic situations.
«ارتش روستا را غارت کرد.»
“The army plundered the village.”
«دیشب دزدها موزه را غارت کردند.»
“Thieves plundered the museum last night.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. در زمینه غارت در شورش یا جنگ مشابه plunder است.
Informal. Often used in contexts of stealing during riots or wars, very similar to 'plunder'.
متضادها
اسم — غنائم
کالا یا اموالی که با زور گرفته شده، به ویژه در جنگ یا سرقت.
Goods taken by force, especially during war or robbery.
«سربازان غنائم شهر را بردند.»
“The soldiers took plunder from the town.”
«موزه در حمله غنائم خود را از دست داد.»
“The museum lost its plunder during the attack.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. به کالاهای دزدیده شده در آشفتگی اشاره دارد و مشابه plunder است.
Informal. Refers to stolen goods often during disorder, interchangeable with plunder here.