porcelain
اسم — چینی
یک ماده سرامیکی سخت، سفید و معمولاً نیمهشفاف که برای ساخت بشقاب، وسایل تزئینی و اشیای هنری استفاده میشود.
A hard, white, and often translucent ceramic material used to make dishes, decorations, and art objects.
«او ظروف چینی عتیقه از چین جمعآوری میکند.»
“She collects antique porcelain from China.”
«این گلدان از چینی ظریف ساخته شده است.»
“The vase is made of delicate porcelain.”
تفاوت با واژههای مشابه
اصطلاح روزمره معمولاً برای ظروف و سرو غذا — در بافتهای غیررسمی قابل جایگزینی است اما porcelain رسمیتر و فنیتر است.
Common everyday term mostly in the context of dishes and tableware — interchangeable in casual contexts but 'porcelain' is more formal and technical.
واژهای کلیتر برای همه اشیای سفالی پخته شده. porcelain نوع خاص و با کیفیت بالاتر سرامیک است.
More general term encompassing all fired clay objects. 'Porcelain' is a specific type of high-quality ceramic.