pray
فعل — دعا کردن
با ستایش، اعتراف، التماس یا شکرگزاری با خدا یا یک پروردگار صحبت کردن.
To address God or a deity with adoration, confession, supplication, or thanksgiving.
«او هر شب قبل از خواب دعا میکند.»
“She prays every night before bed.”
«بیایید برای صلح دعا کنیم.»
“Let us pray for peace.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/مذهبی. گستردهتر از 'pray'، شامل اعمال احترام و ستایش فراتر از ارتباط کلامی است. 'مردم در معبد پرستش میکنند' درست است، 'من برای باران پرستش میکنم' نادرست است، 'من برای باران دعا میکنم' درست است.
Formal/religious. Broader than 'pray', includes acts of reverence and adoration beyond verbal communication. 'People worship in a temple' works, 'I worship for rain' doesn't, 'I pray for rain' does.
رسمی/ادبی. با جدیت و ناامیدی از کسی خواستن کاری انجام دهد. اغلب برای خطاب به یک شخص استفاده میشود، نه لزوماً یک خدا. 'او از او التماس کرد که بماند' درست است، 'او از خدا التماس کمک کرد' میتواند درست باشد اما 'pray' رایجتر است.
Formal/literary. To beg someone earnestly and desperately to do something. It's often used when addressing a person, not necessarily a deity. 'She implored him to stay' works, 'She implored God for help' can work but 'prayed' is more common.
فعل — ملتمس بودن
(کهن یا ادبی) با جدیت درخواست کردن؛ گدایی کردن.
(archaic or literary) To ask earnestly; to beg.
«التماس میکنم، نامت را به من بگو.»
“I pray you, tell me your name.”
«خواهش میکنم بنشینید.»
“Pray be seated.”