verb (فعل)commonpast (گذشته): prevailedpast participle (مفعولی): prevailed-ing (حال): prevailing3rd (سوم): prevails
فعل — غلبه کردن
غلبه کردنپیروزی یافتن
پیروزی یافتن یا موفق شدن در رقابت یا نزاع؛ غالب شدن.
To prove more powerful, successful, or persuasive; to triumph or win.
«با وجود مشکلات، در نهایت عدالت پیروز شد.»
“Despite the difficulties, justice prevailed in the end.”
«تیم پس از یک مسابقه سخت پیروز شد.»
“The team prevailed after a tough match.”
تفاوت با واژههای مشابه
win— بردن
رایج. برای موفق شدن در رقابتها یا جدالها به طور کلی استفاده میشود.
Common. Used broadly for succeeding in competitions or struggles.
triumphed— پیروز شدن
رسمی/ادبی. معنی مشابه ولی معمولاً با تأکید بیشتر بر پیروزی قاطع.
Formal/literary. Similar meaning but often with stronger emphasis on clear victory.