prevarication
pre·var·i·ca·tion/prɪˌværɪˈkeɪʃən/
pre-beforevaricateto straddle or avoid-tionact or process
noun (اسم)formal
اسم — دروغگویی
دروغگوییطفره رفتن
صحبت کردن یا رفتار کردن طوری که حقیقت را کتمان کند؛ دروغ گفتن.
The act of speaking or behaving evasively to avoid telling the truth; lying.
«طفره او سبب شد حقیقت سخت پیدا شود.»
“His prevarication made the truth hard to find.”
«سیاستمدار به دروغگویی متهم شد.»
“The politician was accused of prevarication.”
تفاوت با واژههای مشابه
equivocation— مرددگویی
رسمی. صحبت مبهم برای اجتناب از پاسخ.
Formal. Speaking ambiguously to avoid commitment.
lying— دروغ گفتن
متداول. به طور مستقیم به معنای بیان عدم حقیقت است.
Common. Directly means telling falsehoods.