punic
Pu·nic/ˈpjuːnɪk/
adjective (صفت)technicalcomparative (تفضیلی): more Punicsuperlative (عالی): most Punic
صفت — پونیک
پونیککارتاژی
مربوط به کارتاژ باستان، مردم آن، یا زبانشان.
Of or relating to ancient Carthage, its people, or their language.
«جنگهای پونیک مجموعهای از سه درگیری بزرگ بودند.»
“The Punic Wars were a series of three major conflicts.”
«خط پونیک یک الفبای باستانی است.»
“Punic script is an ancient alphabet.”