quease
/kwiːz/
queas-feel nausea-everb ending
verb (فعل)commonpast (گذشته): queasedpast participle (مفعولی): queased-ing (حال): queasing3rd (سوم): queases
فعل — حالت تهوع داشتن
حالت تهوع داشتنمقداری بیمار شدن
احساس تهوع یا ناراحتی خفیف معده داشتن
to feel nausea or a slight sickness in the stomach
«آن بو باعث تهوع او شد.»
“The smell made her quease.”
«بعد از سواری احساس تهوع کرد.»
“He began to quease after the ride.”
تفاوت با واژههای مشابه
nauseate— بیزار کردن، حال بهم زدن
رسمی. معمولاً به معنای بیماری شدیدتر از quease است؛ کمتر قابل تعویض.
Formal. Usually implies causing strong sickness, more intense than 'quease'; less interchangeable.