radiance
اسم — درخشندگی
ویژگی یا حالت درخشندگی و تابش نور به طور واضح و روشن.
The quality or state of glowing or emitting light brightly.
«درخشندگی طلوع خورشید، اتاق را با نور گرمی پر کرد.»
“The radiance of the sunrise filled the room with warm light.”
«صورتش پس از خبر خوب، درخشان و نورانی بود.»
“Her face had a radiant glow after the good news.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. زمانی که به میزان نور تابیده یا بازتاب شده اشاره میشود جایگزین خوبی است. برای شدت نور معمولاً استفاده میشود.
Common. Interchangeable when referring to the degree of light emitted or reflected. 'Brightness of a lamp' works instead of 'radiance'. Used generally for light intensity.
رایج/غیررسمی. نور ملایمتر و ثابتتر از radiance را میرساند. وقتی بر نور ملایم تأکید باشد میشود جایگزین کرد ولی برای نور شدید مناسب نیست.
Common/informal. Refers to a softer, steadier light than radiance. Can replace radiance when emphasizing a gentle light. Not interchangeable when meaning intense or brilliant light.
متضادها
اسم — شادابی
ویژگی خوشحالی یا سلامتی که به صورت تابش و درخشش روی چهره نمایان میشود.
A quality of happiness or health that shows on someone’s face as a bright and attractive appearance.
«درخشندگی او نشان میداد چقدر خوشحال است.»
“Her radiance showed how happy she was.”
«پس از استراحت، چهرهاش دوباره سلامت و درخشندگی خود را به دست آورد.»
“After resting, his face regained its healthy radiance.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. برای توصیف ظاهر سالم یا خوشحال صورت کاربرد دارد. در بافت ظاهر فرد قابل جایگزینی با radiance است.
Common. Often used to describe a healthy or happy look on the face. Interchangeable with radiance in personal appearance contexts—'a healthy glow' or 'a radiant face'.
کمتر برای چهره استفاده میشود ولی میتواند ظاهر زنده و روشن را توصیف کند. کلیتر و کمتر عاطفی نسبت به radiance است.
Less commonly used for face expressions but can describe a lively, bright appearance. More general than radiance here and less emotional nuance.