rage
اسم — خشم
احساس شدید و غیرقابل کنترل خشم یا عصبانیت.
A strong, uncontrollable feeling of anger.
«خشم او در فریادهای بلندش مشهود بود.»
“His rage was evident in his loud shouting.”
«او تلاش کرد خشم خود را کنترل کند.»
“She struggled to control her rage.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی یا ادبی. برای تأکید بر خشم شدید و خشونتآمیز به کار میرود؛ معمولاً در گفتار روزمره قابل تعویض نیست.
Formal or literary. Often used to emphasize overwhelming or violent anger; not always interchangeable in casual speech — e.g., 'fury erupted' sounds natural, 'rage erupted' is less common.
رسمی یا ادبی. بیشتر به خشم عادلانه یا الهی اشاره دارد، در مکالمه روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal or literary. Usually refers to righteous or divine anger, less common in everyday speech.
متضادها
فعل — عصبانیت شدید داشتن
ابراز یا احساس عصبانیت بسیار شدید.
To feel or express extreme anger.
«او از تصمیم ناعادلانه بشدت عصبانی شد.»
“He raged against the unfair decision.”
«او از سر و صدای بیرون پنجره بشدت خشمگین شد.»
“She raged at the noise outside her window.”
تفاوت با واژههای مشابه
محاورهای. تأکید بر نشان دادن خشم از طریق رفتار یا حالتها دارد؛ معمولاً برای توصیف خشم پنهان به کار میرود.
Informal. Emphasizes showing anger through actions or expressions; often used to describe simmering anger.
رسمی یا ادبی. توصیف خشم شدید و پنهان؛ در مکالمه روزمره همیشه قابل تعویض نیست.
Formal or literary. Describes suppressed or intense anger below the surface; not always interchangeable in everyday speech.