verb (فعل)formalpast (گذشته): relinquishedpast participle (مفعولی): relinquished-ing (حال): relinquishing3rd (سوم): relinquishes
فعل — رها کردن
رها کردنواگذار کردن
داوطلبانه چیزی را، بهویژه حق یا مالکیت، رها کردن یا واگذار کردن.
Voluntarily gave up or let go of something, especially a claim, right, or possession.
«او کنترل شرکت را واگذار کرد.»
“She relinquished control of the company.”
«او ادعایش نسبت به ملک را رها کرد.»
“He relinquished his claim to the property.”