repentance
اسم — توبه
احساس پشیمانی واقعی از اشتباهات یا گناهان خود، معمولاً همراه با تمایل به تغییر رفتار.
The feeling of sincere regret for one's wrongdoing or sins, often with a desire to change behavior.
«او از اشتباهاتش عمیقاً پشیمان بود.»
“He expressed deep repentance for his mistakes.”
«توبه واقعی به زندگی بهتر منجر می‌شود.»
“True repentance leads to a better life.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
رسمی. به معنی پشیمانی عمیق از اشتباه است که بیشتر بر درد عاطفی تأکید دارد تا تغییر رفتار.
Formal. Means deep regret for a wrongdoing, similar to repentance but often emphasizes emotional pain more than behavioral change.
رسمی/ادبی. به معنی پشیمانی صادقانه به همراه نیت توبه است؛ اغلب در زمینه‌های مذهبی به کار می‌رود.
Formal/literary. Refers to sincere remorse for sins with an intention to repent; often used in religious contexts.