اسم — زنگ زدن
صدای مداوم و واضحی که زنگ یا وسیلهای مشابه تولید میکند.
The continuous sound produced by a bell or similar device.
«صدای زنگ تلفن را شنیدم.»
“I heard the ringing of the phone.”
«صدای زنگ، پایان کلاس را اعلام کرد.»
“The ringing of the bell signaled the end of class.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. معمولاً صدای موزون زنگ را میرساند؛ در اشاره به زنگها قابل تعویض است.
Formal/literary. Usually implies a melodious bell sound; interchangeable with ringing when referring to bells, e.g., 'the chime of church bells.'
متضادها
صفت — زنگزننده
که پیوسته صدای زنگ ایجاد میکند.
Making a ringing sound continuously.
«صدای او زنگزننده است.»
“She has a ringing voice.”
«صدای زنگ در گوشهایم بود.»
“There was a ringing noise in my ears.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. تأکید بر صدای عمیق و بلند دارد؛ در بافتهای رسمی برای توصیف صدا قابل جایگزینی است.
Formal. Emphasizes a deep, clear, and prolonged sound; can substitute 'ringing' in formal contexts when describing sounds, e.g., 'a resonant bell.'