chime
اسم — زنگ
صدای موسیقیایی یا دنبالهای از صداها که توسط زنگها یا سازهای مشابه ایجاد میشود.
A musical sound or series of sounds made by bells or similar instruments.
«صدای زنگ ساعت هر ساعت طنین انداز میشد.»
“The chime of the clock rang every hour.”
«او صدای ملایم زنگهای آویزان را دوست دارد.»
“She loves the gentle chime of wind chimes.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً به جای صدای زنگ استفاده میشود مانند زنگ در یا کلیسا.
Common. Often used interchangeably when referring to ringing sounds like from a doorbell or church bell.
رسمی/ادبی. به صدای آهسته زنگ، معمولاً در مراسم ختم گفته میشود؛ جایگزین عمومی chime نیست.
Formal/literary. Refers specifically to slow bell sounds, often for funerals; not interchangeable with general 'chime'.
فعل — به صدا در آمدن
ایجاد صدای رسا و زنگمانند، معمولاً توسط زنگها.
To produce a clear ringing sound, usually from bells.
«زنگهای کلیسا در نیمروز به صدا درآمدند.»
“The church bells chimed at noon.”
«ساعت دوازده بار زنگ زد.»
“The clock chimed twelve times.”
تفاوت با واژههای مشابه
خیلی رایج. هنگام توصیف صدای زنگ قابل تعویض است؛ 'زنگها به صدا در آمدند' و 'زنگها به صدا در آمدند' هر دو طبیعی هستند.
Very common. Interchangeable when describing bell sounds; 'The bells ring' or 'The bells chime' are both natural.
رسمی. به صدای آهسته و دقیق زنگ اشاره دارد؛ همیشه با chime قابل تعویض نیست.
Formal. Refers to slow, deliberate bell sounds; not always interchangeable with 'chime'.