verb (فعل)commonpast (گذشته): roaredpast participle (مفعولی): roared-ing (حال): roaring3rd (سوم): roars
فعل — غرش کردن
غرش کردنخروشان شدن
صدای بلند، عمیق و طولانی ایجاد کردن، معمولاً از حیوان یا موتور.
Made a loud, deep, and prolonged sound, often of an animal or engine.
«شیر با صدای بلند در جنگل غرّش کرد.»
“The lion roared loudly in the jungle.”
«موتور هنگام حرکت سریع ماشین غرش کرد.»
“The engine roared as the car sped away.”
تفاوت با واژههای مشابه
bellowed— غرید
صدای بلندتر و شدیدتر؛ اغلب برای حیوانات یا فریاد انسان به کار میرود.
More intense and loud sound; used often for animals or humans yelling.