صفت — ریشهدار
ریشهدارپر ریشه
دارای ریشههای فراوان یا شبیه ریشهها.
Having a lot of roots or resembling roots.
«خاک ریشهدار و دشوار برای کندن بود.»
“The soil was rooty and difficult to dig.”
«درخت پایهای پر ریشه داشت.»
“The tree had a rooty base.”
تفاوت با واژههای مشابه
rooted— ریشهدار
رایج. بیشتر در معنای استعاری استفاده میشود.
Common. Describes something firmly established or having roots, similar but with more figurative use.