اسم — قدیسبودگی
وضعیت یا مقام قدیس بودن.
The state or condition of being a saint.
«بسیاری از مسیحیان متدین آرزوی رسیدن به مقام قدیس را دارند.»
“Many devout Christians aspire to saintdom.”
«اعمال نیکوکارانه او باعث شد که به مقام قدیس بودن شناخته شود.»
“Her acts of charity earned her recognition for saintdom.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به کیفیت مقدس یا معصوم بودن اشاره دارد که اغلب با قدیسان مرتبط است. 'The sanctity of the ancient temple.' در اشاره به طبیعت مقدس یک قدیس قابل تعویض است.
Formal/literary. Refers to the quality of being holy or sacred, often associated with saints. 'The sanctity of the ancient temple.' Can be interchangeable when referring to the holy nature of a saint.
رایج. وضعیت وقف شدن به خدا یا پاکی مذهبی. عمومیتر از saintdom است اما برای قدیسان نیز کاربرد دارد. 'He lived a life of holiness.'
Common. The state of being dedicated to God or religiously pure. More general than 'saintdom' but applicable to saints. 'He lived a life of holiness.'
اسم — جامعه قدیسان
مجموعه قدیسان؛ تمام قدیسان به عنوان یک گروه.
The collective body of saints; all the saints as a group.
«این اثر هنری تمام قدیسان را در بهشت به تصویر کشید.»
“The artwork depicted the entire saintdom in heaven.”
«او به راهنمایی جامعه قدیسان اعتقاد داشت.»
“He believed in the guidance of the saintdom.”