scharf
/ʃɑːrf/
adjective (صفت)technicalcomparative (تفضیلی): sharpersuperlative (عالی): sharpest
صفت — تیز
تیزبرنده
تیز یا برنده، اغلب در متنهای آلمانی یا وامواژهها.
Sharp or keen, often used in German contexts or loanwords.
«چاقو بسیار تیز بود و به آسانی برید.»
“The knife was very scharf and cut effortlessly.”
«او عینکهای تیز و برجستهای داشت که توجه جلب میکرد.»
“He wore scharf glasses that caught attention.”