adjective (صفت)common
صفت — دسیسهگر
دسیسهگرعاقل و حسابگر
دارای نیتهای پنهانی و زیرکانه، معمولاً برای اهداف نادرست یا فریبنده.
Characterized by secret or cunning plans, often for dishonest purposes.
«او همیشه چشمانی پر از نقشه داشت.»
“She always had a scheming look in her eyes.”
«سیاستمدار حیلهگر در دروغ گرفتار شد.»
“The scheming politician was caught in a lie.”
تفاوت با واژههای مشابه
calculating— محاسبهگر
رسمی. دلالت بر برنامهریزی دقیق و اغلب خودخواهانه دارد و در موقعیتهایی که بر برنامهریزی عمدی تأکید دارند، جایگزین scheming میشود.
Formal. Implies careful and often selfish planning, can replace 'scheming' in contexts emphasizing deliberate planning.