verb (فعل)formalpast (گذشته): scourgedpast participle (مفعولی): scourged-ing (حال): scourging3rd (سوم): scourges
فعل — تنبیه کردن
تنبیه کردنعذاب دادن
شدیداً باعث رنج یا مجازات شدن (گذشته)
To have caused severe suffering or punishment (past tense)
«کشور توسط جنگ نابود شد.»
“The country was scourged by war.”
«او به خاطر اشتباهاتش خود را سرزنش کرد.»
“He scourged himself for his mistakes.”