selfishness
اسم — خودخواهی
ویژگی یا حالتی که در آن شخص فقط به خودش فکر میکند و به دیگران اهمیت نمیدهد.
The quality or state of being concerned excessively with oneself and not caring about others.
«خودخواهیاش باعث شد سخت بتواند دوستانی داشته باشد.»
“His selfishness made it hard for him to keep friends.”
«خودخواهی اغلب به درگیری در روابط منجر میشود.»
“Selfishness often leads to conflicts in relationships.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به اولویت دادن منافع خود اشاره دارد، معمولاً در مباحث اخلاقی یا فلسفی، در مکالمه روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal. Refers to prioritizing one's own interests, often in ethical or philosophical contexts, less common in everyday speech than selfishness.
رسمی/ادبی. بر احساس بیش از حد اهمیت خود تأکید دارد، همیشه با selfishness کاملاً قابل تعویض نیست چون خودخواهی بیشتر بر توجه به خود است تا فقط غرور.
Formal/literary. Emphasizes an exaggerated sense of self-importance, not always exactly interchangeable as selfishness focuses on concern for self rather than just arrogance.