slave
/sleɪv/
slavea person legally owned by another
noun (اسم)commonplural (جمع): slaves
اسم — برده
بردهکنیزاسیر
کسی که مالک مشخصی دارد و مجبور به کار بدون حقوق است.
A person who is legally owned by someone else and forced to work without pay.
«او برده به دنیا آمد و هیچ‌گاه آزادی نیافت.»
“He was born a slave and never gained freedom.”
«بردگان مجبور بودند در مزارع کار کنند.»
“Slaves were forced to work on plantations.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
bondservant— خادم مقید
رسمی و تاریخی. بیشتر در زمینه‌های قانونی یا تاریخی استفاده می‌شود. در مکالمه روزمره جایگزین نیست.
Formal and historical. Used mainly in legal or historical contexts. Not interchangeable in everyday speech.
thrall— بنده
ادبی/قدیمی. به کسی که در بند است اشاره دارد. در زبان امروزی نادر است.
Archaic/literary. Means a person in bondage or under control. Rare in modern language.