verb (فعل)commonpast (گذشته): smashedpast participle (مفعولی): smashed-ing (حال): smashing3rd (سوم): smashes
فعل — له میکند
له میکندمیشکند
شکل سوم شخص مفرد «smash» به معنی شکستن یا زدن با شدت
Third person singular present of 'smash', meaning to break something violently or hit hard
«او در بازی توپ را محکم میکوبد.»
“He smashes the ball during the match.”
«وقتی ضربه میخورد شیشه میشکند.»
“The window smashes when hit.”
تفاوت با واژههای مشابه
crush— خرد کردن
رایج. به فشار قوی اشاره دارد که غالباً با smash جابهجا میشود اما ممکن است به عملیات آهستهتر اشاره کند.
Common. Refers to pressing forcefully, often interchangeable with smash but can imply a slower action.