snort
/snɔːrt/
1verb (فعل)commonpast (گذشته): snortedpast participle (مفعولی): snorted-ing (حال): snorting3rd (سوم): snorts
فعل — با صدای بلند از بینی دادن
با صدای بلند از بینی دادنخرناس کشیدن
هوا را با صدای بلند از بینی بیرون دادن، معمولاً برای نشان دادن اعتراض یا خنده.
To force air noisily through the nose, often expressing indignation or amusement.
«او با خنده از بینیاش صدا درآورد.»
“He snorted with laughter.”
«اسب با صدای بلند خرناس کشید.»
“The horse snorted loudly.”
تفاوت با واژههای مشابه
grunt— خرناس کشیدن
متداول. صدایی کوتاه و بم معمولا برای نشان دادن تلاش یا نارضایتی.
Common. A deep, short sound often expressing effort or displeasure.
2noun (اسم)common
اسم — خرناس
خرناسصدای دماغی
نفسکشیدن بلند از بینی برای نشان دادن خنده یا تحقیر.
A loud breath of air through the nose showing amusement or contempt.
«او صدای خنده خفیفی از بینی داد.»
“She let out a snort of laughter.”
«صدای خرناس بلندی از اسب آمد.»
“A loud snort came from the horse.”