snowbound
صفت — برفگیر
به دلیل برف سنگین در مکانی محبوس یا با تأخیر مواجه شدن.
Confined to a place or delayed because of heavy snow.
«روستای کوهستانی هفتهها در برف محبوس بود.»
“The mountain village was snowbound for weeks.”
«مسافران در فرودگاه به دلیل برف زمینگیر شدند.»
“Travelers were snowbound at the airport.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اصطلاح کلی برای جدا افتادن از دیگران. 'روستا توسط طوفان منزوی شده بود.' اگر برف باعث انزوا شود، قابل تعویض است.
Common. General term for being separated from others. 'The village was isolated by the storm.' Can be interchangeable if the snow causes isolation.
رایج. بر قرار گرفتن در موقعیتی دشوار یا بیدفاع، اغلب بدون وسیله حمل و نقل، تأکید دارد. 'آنها در بزرگراه درمانده شدند.' زمانی که به دلیل برف گیر افتادهاند، قابل تعویض است.
Common. Emphasizes being left in a difficult or helpless situation, often without means of transport. 'They were stranded on the highway.' Interchangeable when stuck due to snow.