snub
فعل — نادیده گرفتن
آگاهانه نادیده گرفتن یا رد کردن کسی به گونهای که بیاحترامی محسوب شود.
To deliberately ignore or reject someone in a way that shows disrespect.
«او با نپذیرفتن سلام به او توهین کرد.»
“She snubbed him by refusing to say hello.”
«او در مهمانی نادیده گرفته شد و احساس توهین کرد.»
“He was snubbed at the party and felt insulted.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی معنی بیتوجهی است جایگزین snub میشود ولی snub معمولاً بار توهینآمیز دارد که ignore ندارد.
Common. Can replace 'snub' when meaning to pay no attention, but 'snub' often implies rudeness or insult, which 'ignore' does not necessarily convey.
رسمی. در زمینه رد کردن جدی و اجتماعی یا کاری، قابل تعویض با snub است.
Formal. Interchangeable with 'snub' in contexts of rejecting someone harshly, often socially or professionally.
اسم — تحقیر
رفتاری که در آن کسی به عمد نادیده گرفته یا رد میشود و بیاحترامی میشود.
An act of ignoring or rejecting someone in a way that shows deliberate disrespect.
«توهین او در مراسم برای همه واضح بود.»
“His snub at the event was obvious to everyone.”
«او توهین او را خیلی شخصی برداشت.»
“She took his snub very personally.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اشاره به رد کردن مشابه snub در زمینههای اجتماعی یا کاری دارد.
Formal. Refers to a rejecting action similar to a snub, often used in social or professional contexts.
رایج. وقتی snub معنای توهین دارد، مترادف قوی است.
Common. A strong synonym when a snub is meant as an insult or offense.