insult
فعل — توهین کردن
گفتن یا انجام کاری که به کسی توهین کند یا بیاحترامی نشان دهد.
To say or do something that offends or shows disrespect to someone.
«با کلمات زشت به دوستانت توهین نکن.»
“Don’t insult your friends with rude words.”
«او در بحث به هوش او توهین کرد.»
“He insulted her intelligence during the debate.”
تفاوت با واژههای مشابه
کلمه رایج و روزمره. وقتی منظور آزردن احساسات است میتواند جایگزین 'insult' شود اما شدت کمتری دارد؛ 'insult' توهین عمدی است، 'offend' میتواند غیرعمدی باشد.
Common everyday word. Can replace 'insult' when meaning to hurt feelings but less strong; 'insult' implies deliberate disrespect, 'offend' can be accidental. 'He insulted her' is stronger than 'He offended her'.
متضادها
اسم — توهین
اظهار نظر یا کاری که توهینآمیز باشد یا بیاحترامی به کسی نشان دهد.
A remark or action that is offensive or shows disrespect to someone.
«آن توهین به شأن او بود.»
“That was an insult to her dignity.”
«او به توهینها پاسخ نداد.»
“He did not respond to the insults.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. میتواند معنای شدت کمتر یا آزردگی غیرعمدی داشته باشد، در حالی که 'insult' عمدی و شدیدتر است.
Common. Can mean less strong or accidental hurt feelings, while 'insult' is more deliberate and stronger. 'He took offense' might not always mean clear insult.