noun (اسم)formal
اسم — تنهایی
تنهاییانزوا
حالتی که فرد به تنهایی یا جدا از دیگران است.
The state of being alone or isolated.
«او از تنهایی کلبه کوهستان لذت میبرد.»
“He enjoyed the solitariness of the mountain cabin.”
«تنهایی گاهی اوقات میتواند آرامشبخش باشد.»
“Solitariness can sometimes be comforting.”
تفاوت با واژههای مشابه
solitude— انزوا
رایج. معمولاً حالتی آرام یا انتخاب شده از تنهایی.
Common. Usually implies a peaceful or chosen being-alone.