adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more spendablesuperlative (عالی): most spendable
صفت — قابل مصرف
قابل مصرفقابل خرجقابل هزینه
قابل خرج کردن؛ قابل استفاده یا پرداخت، به خصوص پول.
Available to be spent; capable of being used or disbursed, especially money.
«او مقدار زیادی درآمد قابل خرج داشت.»
“He had a large amount of spendable income.”
«فقط پول رایج قابل خرج پذیرفته شد.»
“Only the spendable currency was accepted.”
تفاوت با واژههای مشابه
disposable— قابل مصرف
رایج. اغلب برای پولی به کار میرود که پس از کسر مالیات و هزینههای ضروری در دسترس است و نشاندهنده آزادی در خرج کردن است. 'درآمد قابل مصرف' خوب است، اما 'درآمد قابل خرج' عمومیتر و غیررسمیتر است.
Common. Often used for money that is available after taxes and essential expenses, indicating freedom to spend. 'Disposable income' works, but 'spendable income' is more general and less formal.