verb (فعل)formalpast (گذشته): spitedpast participle (مفعولی): spited-ing (حال): spiting3rd (سوم): spites
فعل — آزار داد
آزار دادرنجاند
گذشته فعل 'spite'؛ به عمد آزار رساندن، اذیت کردن یا رنجاندن کسی.
Past tense of 'spite'; to deliberately hurt, annoy, or offend someone.
«او با پنهان کردن شواهد رقیبش را آزار داد.»
“He spited his rival by hiding evidence.”
«او به خاطر حسادت دوستش را رنجاند.»
“She spited her friend out of jealousy.”
تفاوت با واژههای مشابه
offended— رنجیده
وقتی کسی آزار دیده یا آزرده است به کار میرود؛ spited یعنی عمداً باعث رنجش شدن.
Used when someone feels hurt or annoyed; related but 'spited' implies intentional action causing offense.