verb (فعل)commonpast (گذشته): sprainedpast participle (مفعولی): sprained-ing (حال): spraining3rd (سوم): sprains
فعل — پیچ خوردن
پیچ خوردنکشیدگی
گذشته فعل sprain: آسیب رساندن به یک مفصل با پیچیدن ناگهانی آن.
Past tense of 'sprain': to injure a joint by twisting it suddenly.
«او هنگام کوهنوردی مچ پایش پیچ خورد.»
“She sprained her ankle while hiking.”
«او هنگام بازی بسکتبال مچ دستش آسیب دید.»
“He sprained his wrist playing basketball.”
تفاوت با واژههای مشابه
twisted— پیچ خورده
روزمره. معمولا برای توصیف آسیبهای پیچ خوردگی استفاده میشود.
Everyday. Often used to describe sprain injuries informally.