stockpiling
فعل — ذخیرهسازی
عمل انباشت مقدار زیادی از چیزی برای استفاده در آینده، اغلب به صورت مخفیانه یا برای شرایط اضطراری.
The action of accumulating a large stock of something for future use, often secretly or for an emergency.
«کشورها در پیشبینی جنگ شروع به ذخیرهسازی منابع کردند.»
“Nations began stockpiling resources in anticipation of war.”
«شرکت متهم به احتکار کالاهای اساسی شد.»
“The company was accused of stockpiling essential goods.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنای انباشت مقدار زیادی، اغلب به صورت افراطی یا مخفیانه، و گاهی با مفاهیم منفی خودخواهی یا طمع. 'Stockpiling' میتواند دلایل مشروعی داشته باشد (مثلاً ذخایر دولتی)، در حالی که 'hoarding' اغلب رفتار غیرمنطقی یا مشکلساز را القا میکند. 'احتکار غذا در بحران' در مقابل 'ذخیرهسازی لوازم پزشکی'.
Common. Implies accumulating a large amount, often excessively or secretly, and sometimes with negative connotations of selfishness or greed. 'Stockpiling' can be for legitimate reasons (e.g., government supplies), while 'hoarding' often suggests irrational or problematic behavior. 'Hoarding food during a crisis' vs. 'stockpiling medical supplies'.
رایج. اصطلاحی عمومی برای جمعآوری یا به دست آوردن تعداد یا مقدار فزایندهای از چیزی. کمتر شدید یا فوری از 'stockpiling' است و بدون مفهوم اضطراری یا مخفیانه. 'انباشت ثروت' در مقابل 'ذخیرهسازی سلاح'.
Common. A general term for gathering or acquiring an increasing number or quantity of something. Less intense or urgent than 'stockpiling' and without the connotation of emergency or secrecy. 'Accumulating wealth' vs. 'stockpiling weapons'.