suffix
اسم — پسوند
پسوندی که در انتهای کلمه اضافه میشود تا یک واژه مشتق بسازد، مانند -ation، -fy، یا -ing.
An affix that is added at the end of a word to form a derivative, such as -ation, -fy, or -ing.
«پسوند '-less' به معنای 'بدون' است.»
“The suffix '-less' means without.”
«افزودن پسوند '-ed' زمان گذشته افعال باقاعده را میسازد.»
“Adding an '-ed' suffix forms the past tense of regular verbs.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به قسمت پایانی یک کلمه اشاره دارد. در حالی که پسوند یک پایان است، ending اصطلاح بسیار گستردهتری است. همه پایانها پسوند نیستند. The ending of the novel کار میکند، The word's ending is a suffix خاصتر است.
Common. Refers to the last part of a word. While a suffix is an ending, 'ending' is a much broader term. Not all endings are suffixes. 'The ending of the novel' works, 'The word's ending is a suffix' is more specific.
متضادها
فعل — پسوند زدن
به کلمهای پسوند اضافه کردن.
To add a suffix to a word.
«میتوانید 'ly' را به 'quick' پسوند بزنید تا 'quickly' را تشکیل دهید.»
“You can suffix 'ly' to 'quick' to form 'quickly'.”
«قانون گرامر توضیح میدهد که چگونه به افعال پسوند بزنیم.»
“The grammar rule explains how to suffix verbs.”