prefix

pre·fix/ˈpriːfɪks/
1noun (اسم)commonplural (جمع): prefixes

اسم — پیشوند

پیشوند

یک یا چند حرفی که در ابتدای کلمه گذاشته می‌شود تا معنی آن را تغییر دهد.

A letter or group of letters added at the beginning of a word to modify its meaning.

«'Un-' یک پیشوند رایج به معنی «نه» است.»

'Un-' is a common prefix meaning 'not'.

«پیشوند، معنای کلمه را تغییر می‌دهد.»

The prefix changes the word’s meaning.

2verb (فعل)commonpast (گذشته): prefixedpast participle (مفعولی): prefixed-ing (حال): prefixing3rd (سوم): prefixes

فعل — پیشوند گذاشتن

پیشوند گذاشتن

اضافه کردن پیشوند به یک کلمه.

To add a prefix to a word.

«می‌توانی ‘re-’ را به عنوان پیشوند برای نشان دادن تکرار اضافه کنی.»

You can prefix ‘re-’ to indicate repetition.

«او به کلمه پیشوند ‘un-’ اضافه کرد تا معنی آن را تغییر دهد.»

She prefixed the word with ‘un-’ to change its meaning.

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000